Met het 2e optreden in 013 binnen 3 weken kwam gisteren een eind aan de Nederlandse concertreeks van de Marblestour van Marillion. Ditmaal net niet uitverkocht, hoewel het toch prettig druk bleek te zijn. In tegenstelling tot eerdere belevenissen in de Tilburgse poptempel was het ditmaal wél gezellig en sfeervol. De band leek er ook van onder de indruk en ondanks wederom een karrenvracht aan technisch malheur (gitaren die het niet deden, keyboards die schijnbaar niet aan geluid produceerden wat ze behoorden te produceren, de beamer die uitviel tijdens Fantastic Place nota bene) was het een bijzonder prettig concert dat het vorige van 2 mei volkomen wegvaagde.

Het eerste uurtje was vertrouwd briljant met de integrale vertolking van de 1-disc-versie van Marbles. Fantastic Place was weer hemels, evenals The Invisible Man en Neverland. Ik verheug me er nu al op om dit nummer in Londen te horen: gedurende het nummer wordt de skyline van datzelfde plaatsje geprojecteerd op het immense scherm.

Het geluid was ditmaal bijzonder goed: Rothery zat veel duidelijker in de zaalmix vergeleken met de vorige 3 optredens. De soli in Angelina zijn echt om de vingers bij af te likken, en daar kwamen we gisteren dus eindelijk echt achter. En hoera: de mic van Pete stond ook wat harder. Dat leverde een aantal verbazingwekkend mooie tweestemmigheden op. Verbazingwekkend, want meestal vallen Pete’s zangkwaliteiten in het niet bij die van H. Die ook gisteren weer geweldig bij stem was. Het in-ear monitorsysteem komt zijn zangkunsten alleen maar ten goede, heb ik het idee. Ik heb hem nog nooit zo goed horen zingen als tijdens deze tour. Wie die malloot was die bij het intro van Angelina ineens heel hard ‘Jomanda’ te berde bracht mag Joost weten. Jammer dat H niet zo thuis is in de alternatieve oplichterij, Marcel !

De korte pauze na Marbles werd voorafgegaan door een langdurige staande ovatie. Nu stonden we toch al, dus dat kwam wel goed uit. De band leek zelf ook wel verrast te zijn door het enthousiasme uit de zaal, want ze hebben al vaak genoeg in 013 gestaan om te weten dat het niet altijd even spontaan is. De lijn die werd ingezet in Zwolle door het skippen van een aantal mindere songs in set 2 is in de afgelopen weken voortgezet en dat resulteerde in een uitgebalanceerde verzameling hoogtepunten. Hoewel H zichtbaar geirriteerd bleek door het kapot gaan van zaken waar wij geen weet van hadden had hij er wel lol in. Ik bedoel, H’s gitaar in King hoor je toch niet… Zijn balorigheid kwam tot uiting in een spontane ‘Let it be’, dat door een voltallig 013 luidkeels werd meegezongen. En hoewel Pete een rasmuzikant is, deed zijn vertwijfelde blik naar Ian vermoeden dat ie geen idee had welke basnootjes hij tijdens dit Beatlenummer moest spelen. En dat voor iemand die zijn sporen in het om zijn improviserend vermogen staande proggenre toch wel heeft verdiend. Maar misschien heb ik het wel verkeerd gezien 🙂

De terugkeer van King en Uninvited guest op de setlist was een verademing. Quartz en Living with the big lie waren vertrouwd geweldig. Het enige geval van ‘jammer’ was dat Easter niet meer langskwam. Het nummer met de mooiste gitaarsolo aller tijden. Maar goed: begin juli in Londen hebben we nog 2 kansen !

Setlist
The Invisible man
Marbles I
You’re gone
Angelina
Marbles II
Don’t hurt yourself
Fantastic Place
Marbles III
The Damage
Marbles IV
Neverland

Quartz
Bridge
Living with the big lie
Let it be
The party
Between you and me
King

Estonia
The uninvited guest
Cover my eyes

2 reacties op “452 | Words of wisdom”

  1. Jeroen | op 27 mei 2004 | om 3:25 pm :

    Leuk om terug te lezen. Dit optreden in 013 was wat mij betreft echt veel beter dan Vredenburg. Ik wil graag wat van je foto’s uitprinten en aan de muur hangen, zijn de foto’s eventueel op hogere resolutie verkrijgbaar?



  2. roel | op 27 mei 2004 | om 11:57 pm :

    Ik geloof dat je vraag inmiddels al een antwoord heeft gekregen 🙂



Reageer

(c) 2008 StationTenderness