ouwe meuk in september, 2005

566 | Prutsers

28 september 2005 | roel | ik

Je zou ze de kost moeten geven, die prutsers die staan te flitsen tijdens een concert. Op een afstand van 15 meter gaat de flash af, resulterend in overbelichte kruinen van degenen die zich vlak voor de lens ophouden. Logischerwijs levert dat ook een bijzonder onderbelicht podium op. Ik pleit derhalve voor een fip (foto information point) naast de merchandisestand. Bij om het even welk concert. Waar ze (vermoedelijk in BrEeZaH-taal) uitleggen dat een flits weinig zin heeft en dat je beter je ISO of je sluitertijd wat kan opschroeven. En anders de camera gewoon beter thuis kunt laten. ’t Is bijna net zo erg als die prutsers die na aankoop de schreeuwende stickers op hun camera laten zitten…

565 | Missie geslaagd

27 september 2005 | roel | muziek

The Mission schopte ons gisteren genadeloos terug naar waar vandaan de snotneuzen van tegenwoordig hun mosterd halen. De oude meester Hussey trok gisteren in Paradiso snoeihard van leer met een uitgekiende greep uit zijn bijna 20 jaar omspannende oeuvre. Met een piekbelasting van 118 db aan het eind van het optreden hadden de oortjes het zwaar te verduren. Ondanks het feit dat ze waren getrakteerd op meesterlijke werkjes als ‘Deliverance’,’Tower of strength’ en ‘Serpents kiss’.

Eén lange ‘stroll down memory lane’, want de up-tempo setlist herbergde zoals verwacht (en gehoopt) vooral ouwe meuk. Ik betrapte me echter hier en daar op een onbedoeld ‘hé-dat-nummer-hebben-ze-net-al-gespeeld’ bij een introotje, maar da’s The Mission ten voeten uit natuurlijk. Zelfs de 2 hagelnieuwe songs zijn overgoten met een karakteristieke (smakelijke) Mission-jus. Hoogtepunten waren ‘ Butterfly on a wheel’ en ‘Severina’. Ik hoorde Crystal Ocean, Fabienne en Evangeline nog langskomen, en niet te vergeten Beyond the pale. Ik zal er ongetwijfeld enkele vergeten zijn. Who cares. Ik ken beroerdere manieren op een maandagavond te vullen.

Foto’s alhier

Het voorprogramma was overigens van een fabelachtig bedenkelijk niveau. Elusive uit Noorwegen durfde het te presteren om zware op gothicwave – en dus op een doorgaans redelijke massieve ritmesectie – leunende rock op de planken te brengen ZONDER ritmesectie. De drummert en bassist waren voor het gemak maar in het hoge Noorden achtergebleven. Of ze bestaan gewoon niet, dat kan ook. Enige verheldering werd er door de heren niet gegeven, dus de speculaties onzerzijds waren dan ook niet van de lucht. Hilarisch dieptepunt was een bassolo waarin naast een onzichtbare bas ook nog eens een onzichtbare piano te horen was. De 3 heren stonden enigszins gegeneerd te zoeken naar een stoere podiumhouding terwijl plaatsvervangende schaamte zich van mij meester maakte… Ik weet het, in dit electronische tijdperk maakt iedereen gebruik van samples, sequencers en meer van dat leuks (ja zelfs Marillion), toch was het in deze setting bijzonder misplaatst. Maar goed, na dik 25 minuten waren we verlost van deze ellende.

Nagekomen: de setlist. Met dank aan de enthousiastelingen van het Mission-forum

Crystal Ocean
Evangeline
Severina
Afterglow
Amelia
Garden of Delight
Breathe Me In
Fabienne
Butterfly on a Wheel
Keep it in the Family
A Wing and A Prayer
Beyond the Pale
Deliverance

Wake
Serpents Kiss
Wasteland

Tower of Strength

Foto’s alhier te bezichtingen

564 | Missie

26 september 2005 | roel | muziek

Geheel geruisloos gleed The Mission met me mee de 21e eeuw in. Medio jaren tachtig riepen wij ‘The Mission’ in één adem met The Cult, The Waterboys, The Smiths en The Sisters of Mercy. Met het uitsterven van veel van deze tijdgenoten verloor ik ook The Mission uit het oog. Na de release begin jaren negentig van The Masque, een tegenvallend werkje waar Wayne Hussey en de zijnen schijnbaar weinig inspanningen voor hadden verricht, haakte ik af.

Een paar jaar later verscheen er nog een soort van verzamelaar waarop de grotere hits van de band door Hussey waren geverherarrangeerd. Aardig, alhoewel ik dat zag als de allerlaatste stuiptrekking. Groot was dan ook mijn verbazing toen enkele weken bleek dat The Mission nog gewoon The Mission was en zelfs weer naar A’dam zou komen. Dat er van de originele bezetting niet veel meer over is dan monheer Hussey zelve, dat mag de pret niet drukken. Daar maakten we bij Level42 een aantal jaar geleden ook helemaal geen punt van.

Vanavond dus te bezien in Paradiso. Naar ’t schijnt met veel ouwe meuk. En dan doel ik op meuk uit de jaren tachtig. Als ‘Tower of strength’, ‘Severina’, ‘Beyond the pale’ en ‘Deliverance’ een snaartje bij u doen trillen, dan weet u waar u zich vanavond kunt melden…

563 | Expliciet

20 september 2005 | roel | spinvis

Een Lotus Europa
Ik reed door de sneeuwwitte heuvels
Een heel dure broek van prachtig dun kalfsleer
Ik rookte nog Pall Mall
En ver in het Oosten verklaarde men oorlog en vlogen er ganzen

’t Was kort maar krachtig, afgelopen zaterdag in de prettige ambiance van de Bossche Verkadefabriek. Drie kwartier ‘Explicateur’ en een kwartiertje Lotus Europa. Het eerste behelsde een greep uit de collectie van het Filmmuseum, waarbij het ensemble van Erik de Jong de rol van muzikale explicateur op zich nam. Vandaar ook de naam. De muzikanten bleven in het donker gehuld waardoor je aandacht geforceerd uit moest gaan naar het grote filmdoek, waar beeldmateriaal van voor en tijdens WO1 werd getoond. Denk bij de muzikale ondersteuning niet in de term van liedjes maar meer aan een geluidstapijt dat de ene keer hoogpolig was en dan weer zo kaal als een biljartlaken. Bijzonder indrukwekkend, hoewel het jammer was dat de individuele muzikanten niet de kans kregen om te excelleren (en dan doel ik met name op Saartje met heur cello). Toetje was het epos ‘Lotus Europa’, een verbazingwekkend vreemd relaas over een stervende man in een zwembad die zijn leven aan zich voorbij ziet trekken. Jammer dat er niet nog wat meer nummers werden gespeeld; men was er immers toch en het was nog vroeg. Maar goed, eind december gaan we ons weer storten in de ‘gewone’ liedjes van SpiV. Dit was een uitermate smakelijk tussendoortje.

562 | Hippe doos

15 september 2005 | roel | muziek

Omdat de heren van The Tragically Hip niet echt haast maken qua deze kant op komen moeten we het doen met wat incidentele releases. Er staat deze keer een wel héél leuk item aan te komen: ‘Hipeponymous‘. Een 2cd + 2dvd-set met best-of spul en EINDELIJK eens wat officieel beeldmateriaal van de Canadezen. De hele meuk is overigens ‘limited’, dus dat wordt bestellen in Canada…

(c) 2008 StationTenderness