ouwe meuk in februari, 2005

512 | Henk!

26 februari 2005 | roel | muziek

Als ik roep ‘Eugene’, ‘Tuck the man’ én ‘Las Vegas’, als u vervolgens weet van de hoed en de rand qua Hallo Venray en als ik dan weer vertel dat deze drie nummers werden gespeeld door onderhavig trio, dan weet u op uw beurt weer dat het prima toeven was in de kleine zaal van 013 hedenavond. Prettig gevuld – niet te druk en niet te rustig – deden Henk Koorn cs. anderhalf uur lang een greep uit de oude en nieuwe doos. De energie spatte van de bühne; met name Henk Jonkers mepte zich letterlijk drie slagen in de rondte. De nieuwe nummers stonden als een huis met als hoogtepunten ‘Travelling’, ‘I know what the problem is’ en ‘Paris’. De volgende keer neem ik overigens een handwapen mee om dat ongelikte volk te fusilleren dat het schijnbaar doodnormaal vindt om overal dwars doorheen te gaan staan ouwehoeren. Standrechtelijk executeren dames en heren. Ga in een kroeg zitten of voor mijn part lekker thuis, als jullie maar opsodemieteren. ‘Paris’ en ‘Miracles’ werden zó prachtig door Koorn solo vertolkt; de kippenvellen hadden erbij kunnen hangen als het rumoer niet zo enorm was geweest. Tuig. Zo, dat moest er even uit. Wat verder opviel was a) de enorme sprong vooruit van Henk’s gitaarspel en zijn tevens bijzonder goede zang, b) de volstrekte ongeinteresseerdheid van de man achter het monitor-mengpaneel en c) de looks van Koorn: de tijd schijnt geen vat op hem te hebben. Driewerf hulde voor deze prachtige avond.

Prijzenswaardig was ook Soundsurfer, het voorprogramma. Muzikaal had het wat weg van Beatcream danwel Foo Fighters, maar het enthousiasme van de heren vergoedde veel. Ik heb ze slechter gezien, qua voorprogramma dan. De door de drummer meegezongen gitaarsolo was een geinige gimmick en tevens ook meteen het hoogtepunt. Dat een van de mannen zich bij Jovink gaat vervoegen mag u voor kennisgeving aannemen en ook weer meteen naast u neerleggen.

Foto’s hier

511 | Fock!

22 februari 2005 | roel | media

Wanneer de wind tijdens een lang weekeindje Scheveningen zo ferm waait als afgelopen weekeinde en de winterse buien het ‘s-Gravenhaagse ongenadig geselen dan eindigt een voorgenomen strandwandeling al snel in Pathé Scheveningen. Tweemaal welteverstaan. En dan moet je uit het beperkte filmaanbod toch een verstandige keus zien te maken. Op de zaterdag werd dat ‘Meet The Fockers’. Neem een script van niks, stop daar een karrenvracht poep- en piesgrappen in waar je absoluut niet wakker van ligt, neem een sterrencast om een en ander te vertolken en voila, je hebt verrassenderwijs toch een redelijk amusante rolprent gemaakt. En dat mag op het conto van Barbra Streisand worden geschreven. Als u mij vorige week nog had verteld dat ik ooit zou kunnen lachen om deze uitgerangeerde diva, dan had ik u met een fikse schop onder het achterwerk teruggestuurd naar waar u vandaan kwam. Maar na haar performance als losgeslagen sextherapeute cq. moeder van Ben Stiller ben ik helemaal om. Voeg daaraan toe een meesterlijke DeNiro en Hoffman en je ziet het armetierige verhaal graag door de vingers.

Op zondag dan maar naar The Aviator. Veel over gehoord maar het zien was er nog niet van gekomen. De meningen liepen na de drie uur lange zit nogal uiteen. Ik vond ‘m wel aardig, maar wat mijn eega allemaal uitkraamde zal ik maar niet quoten omdat u anders vanwege het lezen van ‘abusive language’ het risico loopt in het gevang te belanden. Ik had haar dan ook niet verteld dat het over Howard Hughes handelde, de hardwerkende entrepreneur / cineast / luchtvaarttycoon maar ook Howard Hughes de smetvrezer / schizofreen / neuroot. En dat het hele epos zich afspeelt tussen de 1e en 2e wereldoorlog wist ze ook niet. Ik wel. Ik vond de rolprent dan ook bijzonder aardig. Niet meesterlijk, wel bijzonder aardig. En dat kwam voor een deel door Leonardo DiCaprio. Ik ben absoluut niet gecharmeerd van ’s mans acteerniveau, maar in The Aviator doet hij dat toch verdienstelijk. Maar slechts voor een deel , want voor het andere deel zat zijn te jeugdige uitstraling ‘m in de weg. De film beslaat een tijdspanne van meer dan 20 jaar en in die periode kweekt hij wél een snorretje maar géén rimpels. Zeer bijzonder. Ook de knullige stuntwerk tijdens Hughes’ crash is bedroevend. Je ziet ‘m uit zijn neergestorte vliegtuig kruipen met een vette kop die duidelijk laat zien dat het De Stuntman is die helemaal met brandvertragende gel is ingesmeerd. Erg amateuristisch. Maar goed. In drie uur tijd kun je natuurlijk wel eens een steekje laten vallen. Toch wel jammer wanneer de film juist gaat over een man die zelfs regiseerde tot in de absolute perfectie…

510 | Festiva

18 februari 2005 | roel | marillion en fish

Marillion op Bospop & Fish op Parkpop. De kogel eindelijk door de kerk: vwb Marillion natuurlijk geen verrassing maar qua Fish daarentegen wél. De 1st gecontracteerde act voor Parkpop2005. Zet 26 juni en 2 juli maar vast met dikke letters in de agendeur.

509 | Tosser

15 februari 2005 | roel | ik

Bij Pie (Computerblondie) las ik van apparatuur-malfunctioneren, stekkers en aanhouders. Eén groot feest der herkenning, kan ik u beschaamd meedelen. Al anderhalve dag was ik verstoken van welk internet dan ook. Het getier en geraas in de richting van provider @home was niet om aan te horen. Nu had ik al wat ervaring met Grote Storingen Bij @Home, want van die vorige was ik dus ook de dupe. Maar goed: op het werk even gekeken op de nuttige site Troublesathome.nl en daar repte men inderdaad over problemen in mijn regio. En dat was het punt waar ‘het verhaal van de neus en het niet verder kijken dan die lang is’ zijn opwachting maakte. Even alle meuk rebooten was natuurlijk het eerste dat ik deed, maar dat bracht geen enkel soelaas what-so-ever. Ik ging er dus gemakshalve maar van uit dat het malheur buiten mijn invloedssfeer lag. Het kwam pas anderhalve dag later (lees 2 uur geleden) in mij op om het kabeltje dat zo kek van mijn modem naar de draadloze router loopt (hoezo draadloos ?) eens te bezien. En ja hoor, dat hing er dus 1/2 uit. Met een keurig klikje viel hij weer op zijn gebruikelijke plaats en met een zucht ende kreun trok mijn browsert weer van leer. Zelfkastijdend slinger ik derhalve een welgemeend ‘tosser!’ naar mijn eigenste hoofd…

508 | Update

15 februari 2005 | roel | marillion en fish

Verwend ? Na 8 bezochte concerten vorig jaar bestond het lichte vermoeden dat 2005 wel eens wat minder Marillion zou kunnen brengen. Niets blijkt minder waar. In januari stonden we al weer oog in oog met enkele bandleden en aan het eind van dit jaar komen de heren weer terug voor een Europese tour. Ook zal er in het voorjaar (hoogst waarschijnlijk) nog een festival in NL worden aangedaan. Dat dat Bospop wordt is een publiek geheim. Om de tussenliggende periode op te vullen kunnen we ons ook nog een gaan amuseren met een 4-DVDbox en een dubbelcd met materiaal van de eerste 2 edities van het Marillionweekeinde.

(c) 2008 StationTenderness