ouwe meuk in september, 2004

479 | Adrieu Dré

23 september 2004 | roel | muziek

Wie mij in de eerste jaren van mijn middelbare schooltijd had verteld dat ik pak ‘m beet 15, 20 jaar later een bijzondere waardering zou hebben ontwikkeld voor André Hazes, die had ik persoonlijk uit de hoogbouw van het Titus Brandsmalyceum laten mikken. Ten tijde van ‘Een beetje verliefd’ was het natuurlijk ook niet kek om je daarmee in te laten. Begin jaren 90 kreeg Hazes in ons studentenhuis Stress Periodiek een hele andere status. Onder het genot van slagroomtaarten en dartpijlen slepen de liederen van Dré zich langzaam in mijn hersenpan. Op een gegeven moment stak ik mijn bewondering voor ’s mans melancholische werk en dito levenswandel niet meer onder stoelen of banken. Net als de rest van Nederland overigens, want Dré was ineens hotter dan hot. Nu is ie dood. Dag André.

Geef mij nu je angst
Ik geef je er hoop voor terug
Geef mij nu de nacht
Ik geef je hem morgen terug
Zolang ik je niet verlies
Vind ik heus wel de weg met jou

André Hazes &#10014 23 september 2004

478 | Cuckoo

18 september 2004 | roel | marillion en fish

Met enige weemoed namen we vanavond afscheid van een bijzonder goedgevuld concertjaar voor wat betreft Marillion. Het achtste concert werd tevens een van de hoogtepunten van 2004 met wederom enkele verrassingen in de setlist. Het wat oudere publiek (vergeleken met gisteren) kwam wat trager op gang maar aan het eind ging het Utrechtse dak er alsnog compleet af. Niet voor niets werden Easter en Uninvited Guest van stal gehaald, iets wat in deze minitour tot nu toe nog niet gebeurde. Een prima zitplek deze keer, dankzij het meezittende verkeer en dito MacDonaldsbezoek. Dat de terugreis werd opgeleukt met een gigantische omleiding en een stukje file mocht de pret niet drukken. De aangeschafte Remixomatosis-cd (waarvoor ik ook nog heel trots 2 inzendingen had gemaakt, weet u nog) zorgde voor het nodige vermaak. Ooit willen weten hoe Marillion zou klinken als het een latin bruiloftorkest zou zijn geweest ? Kopen dat ding. Hilarisch.

Tot zover. 8 x. Het was me een waar genoegen. Het zal wennen worden de komende maanden…

The Invisible Man
Marbles I
You’re Gone
Angelina
Marbles II
Don’t Hurt Yourself
Fantastic Place
Marbles III
Drilling Holes
Marbles IV
Neverland

Bridge
Living with the Big Lie
Go
Waiting to Happen
Rich
Three Minute Boy (Let it be intro)
Between You and Me

The Damage
Uninvited Guest

Easter
Cover My Eyes

470 | En dat is zeven

17 september 2004 | roel | marillion en fish

Tja, wat moet je er nog over zeggen ? Voor de zevende keer dit jaar Invisible Man, Fantastic Place en Neverland. Voor de zevende keer kijken naar 5 mannen van bovengemiddelde leeftijd die nog steeds eenzaam en alleen aan de top staan. Gaat het niet vervelen ? Nee dus. Zeker niet wanneer de Marbles de hoofdmoot van de avond is en de 2e set telkens weer subtiel gewijzigd is ten opzichte van het vorige concert. The Space. Three minute boy. Damn fine, thank you. Samen met Quartz en Go! waren dat toch wel de uitschieters. Jammer alleen dat we erg hoog in Vredenburg zaten vanwege de ongehoord drukke koopavondspits en dientengevolge veraf gelegen parkeerplek. Maar goed: vanavond wacht een herkansing. Voorlopig de laatste x naar Marillion. Voor wat dit jaar betreft in ieder geval wel. Nummertje 8. Morgen meer 🙂

The Invisible Man
Marbles I
You’re Gone
Angelina
Marbles II
Don’t Hurt Yourself
Fantastic Place
Marbles III
Drilling Holes
Marbles IV
Neverland

Go
Waiting to Happen
Rich
Three Minute Boy
Between You and Me

Quartz
The Space

The Damage
Cover My Eyes

Foto’s zijn hier te bezien

469 | 3maal

14 september 2004 | roel | marillion en fish

In 2002 had ik nét een dochter, in 2003 (bijna) een zoon en in 2004 kon ik eindelijk maar werd er niks georganiseerd door de heren. Ik doel op het inmiddels tot legendarische proporties uitgegroeide Marillionweekend. Volgend jaar moet het er dan wellicht toch van komen. Van 11 tot en met 14 maart in Engeland. Marillionbezoek aldaar heeft me dit jaar al eerder bijzonder goed gesmaakt, vandaar mijn enthousiasme. In Briljantje zal ik wel een reisgenoot vinden, maar hoe krijgen we die overige 2 slaapplaatsen in onze bungalow vol ?

468 | Kötbullar

11 september 2004 | roel | marillion en fish

Wekenklang klusleed wordt bruut onderbroken door een deuxtal semaines in le sud de la France. Dat het een paar dagen na terugkomst lijkt alsof die vakantie niet heeft plaatsgehad komt u wel bekend voor, neem ik aan. Da’s namelijk het grote manco van het fenomeen vakantie. Dat het gevoel zo snel weer over is. En als iemand dan roept ‘je vakantie weer over ? maar je zit nu toch in de ww?’ dan mag ie komen kijken naar wat ik hier ten huize allemaal al voor malkander heb gekregen, qua klusserdeklus. Ik ben nog nooit zo moe geweest als in de afgelopen weken. En daar deed de vakantie nog een schepje bovenop.

Het kleine maandje absentie alhier deed her en der wat wenkbrauwen optrekken. Welnu: u heeft weinig gemist. Avondje Dandy Warhols (erg lekker, Zia was zelfs in al haar bezwangerdheid een genot om te zien), Kötballer van de Ikea, veel strekkende meters laminaatleggerij, wat gestoei met electra en dergelijke, de voornoemde vakantie en hopla: we zijn alweer bij de negende elfde september. De tijd vliegt waar u bij bent. Tijd die besteed gaat worden aan wederom 2 x Marillion volgende week, tijd voor de aanschaf van de leuke zaken die bij een verbouwing horen (wireless is de modekreet: weg met de lamme kabels van toetsenborden en internetmodem) en tijd voor het bekend maken van de mooiste Nederlandstalige balad in de historie. Vraag me niet waarom ik ineens deze van-de-hak-op-de-tak op u loslaat, maar het is gewoon zo: ’s Nachts van Skik. Gottegot wat een tranentrekkend mooi nummer.

’s nachts de stilte veur de storm
De storm die wel weer liggen giet as’t duuster wordt
’t is dan lang zo muuijlijk nie want
’s nachts zie ik ’t nie zo duuster in
Ik ben gien lampe meer neudig
Lichter kan het nie
Ik laot de maone zien licht der over schienen

(c) 2008 StationTenderness