ouwe meuk in juni, 2004

460 | Rook

23 juni 2004 | roel | ik

Na maanden van onzekerheid, mistige wolken en opgeworpen rookgordijnen weet ik nu wie sinds 1 januari mijn werkgever is, waarom ik per volgende week donderdag op straat sta, dat dat is omdat er geen werk meer voor me is, dat ik daarom niet 4 uur per dag hoef te gaan reizen naar Hoogeveen en dat mij een ontslagvergoeding is toegekend. Dat alles resulteert in een gevoel van opluchting; ik kan weer verder. Maar ook in een gevoel van teleurstelling; dat het na 7 jaren bijzonder prettige arbeid op deze onpersoonlijke en bikkelharde manier moet eindigen.

Dit soort tegenstrijdige sentimenten blaas je het best weg door zowel een voorjaarsstorm die (bijna letterlijk) voor de deur staat én het draaien van een kek plaatje. Get Born van Jet. Een heerlijk hakketak-rockend album met de vetste clichés en meest schaamteloos verwijzingen naar 40 jaar pophistorie. Maar o zo lekker. En dat dat ene liedje in de Vodafone-commercial is gebruikt dat doet aan de smakelijkheid van het geheel niks af. Dat heeft de Dandy Warhols per slot van rekening ook nooit dwars gezeten, laat staan gehinderd…

459 | Cactus

13 juni 2004 | roel | muziek

Een even onverwachte als bijzonder aangename avond was het. In een halfvolle ArenA (het podium langs de lange zij van het veld, de tribunes daarachter met immense zwarte doeken afgeschermd) zong David Bowie zich door dik 30 jaar muziekgeschiedenis heen. Hoewel ik niks had van de man (nu wel) waren er maar weinig nummers die geen aha-erlebnis opleverde. Met dank aan Ernst die een kaartje over had werd het aldus een prachtige avond in de Amsterdamse galmbak.

Het begon al prettig met Anouk in het voorprogramma. Bijzonder goed bij strot en witgelaarsd maakte zij een sterke indruk. Niet in de laatste plaats door haar retegoede band. Waarom de wereld nog niet aan haar voeten ligt is mij een volslagen raadsel. De Avril Lavignes van deze wereld zou nog niet eens haar laarskes mogen poetsen, als het aan mij lag. De vraag of haar giga-tattoo van henna was of van heus tattoo-spul werd overigens niet beantwoord.

Bowie had een redelijke sobere show qua decor. Een aantal grote schermen moesten ’t ‘m doen. Het waardeloze geluid dat door de ArenA echode moesten we maar voor lief nemen. De grapjes omtrent het weerkaatsen van het geluid (‘jullie krijgen 72 nummers te horen vanavond’) deden een relaxte Bowie vermoeden. Mijn avond kon eigenlijk na het 2e nummer al niet meer stuk. Cactus van The Pixies ! Hoogtepunten: Under pressure (met een weergaloze performance van bassiste Gail Ann Dorsey), The man who sold the world, Station to station en I’afraid of Americans.

Setlist:
Rebel Rebel
Cactus
Sister Midnight
New Killer Star
Panic In Detroit
Reality
Fame
All The Young Dudes
The Loneliest Guy
The Man Who Sold The World
Heathen (The Rays)
Hello Spaceboy
Under Pressure
China Girl
Ashes To Ashes
Quicksand
Hang On To Yourself
Station To Station
I’m Afraid Of Americans
Heroes’

White Light, White Heat
Diamond Dogs
Suffragette City
Ziggy Stardust

(foto’s hier)

458 | Zeven, acht ?

10 juni 2004 | roel | marillion en fish

En ik maar denken dat 6 het maximaal haalbare aantal Marillionconcerten zou zijn dat ik in 2004 zou kunnen bezoeken. Fout dus. 16 september komen de heren weer in Vredenburg. Het kan niet op. En op zaterdag 18 september speelt de band (gratis) op de German Space Day. Whatever that may be. Stopt de teller dit jaar dan pas bij 8 ?

457 | Vellenkip

8 juni 2004 | roel | sport

De man met het meest tenenkrommend gesproken Nederlands klinkt in het Spaans als een bijzonder eloquent man. Tenminste, voor mij dan. Ik versta noch spreek Spaans, dus mij heb je al snel om de tuin geleid. Ik vermoed tenminste dat Johan Cruyff in het Spaans net zo vaak taalkundig gierend uit de bocht vliegt als hij dat in zijn moedertaal doet. Maar dat doet aan de kracht van “Johan Cruijff: en un momento dado” niks af. Een prachtige film die nu eens niet over de Meester zelf gaat maar over de mensen die hem (nog steeds) als Meester betitelen. Van taxichauffeur via cruiseship manager tot de hartchirurg die ‘m een bypass bezorgde: allemaal vertellen ze hun bijzonder gepassioneerd verhaal over hun relatie tot of met Cruyff. Tot tranen geroerd, nu nog, als ze het hebben over de 0-5 uitzege bij Real Madrid. Prachtig. Zou ik over 20 jaar ook volschieten als ik terugdenk aan Van Marwijk en de UEFA-cup ? Ik vrees van niet. D’r is maar 1 meester…

gezien: Johan Cruyff – En un momento dado
8 juni Filmtheater Jeroen

456 | Mikmak

8 juni 2004 | roel | ik

Ik ben niet echt een gadgetfreak, maar ik ben nogal snel uitgespeeld met hetgeen ik heb. Zo had ik een hele poos een RioVolt SP nogwat mp3cdspelert. Leuk, maar d’r kon niet echt veel op en je brandde je suf aan mp3 cd’s. Een goede vrind kietelde zich een tijdje terug eventjes flink en kocht een iRiver IHP-nogwat met 20 gieg aan bikkelharde schijfruimte. Kijk, dan praten we ergens over. 6000 mp3 in je borstzak, dat is nog eens een apparaat. En zien kietelen doet kietelen, zeg ik altijd maar. Dus kietelde ik mezelf vandaag maar naar een XCLEF – HD-800. Ook 20 gieg, opnamemogelijkheden, fm tuner; de hele santekraam danwel mikmak. Kost wat centen, maar dan heb je ook wat. En een gekieteld mens telt voor 2, dus kan ik er voorlopig weer even tegenaan. Alhoewel een standalone dvd-recorder ook hoog op mijn verlanglijstje staat…

(c) 2008 StationTenderness