ouwe meuk in maart, 2004

430 | 0104

30 maart 2004 | roel | marillion en fish

Dat Fish zijn buik vol heeft van intensief touren was bekend. Dat ie na de Field of Crows-tour zijn acteerambitie wil gaan nastreven is ook geen geheim. Maar dat ie in een nieuwe reallife-soap van MTV centraal zal gaan staan is op zijn minst opmerkelijk te noemen. In navolging van Ozzy Osbourne zou onze Fish een interessant object zijn vanwege zijn “internationale contacten, waardoor de soap breed gedragen wordt” en omdat ie “een dochter in Berlijn heeft” en “fans over de hele wereld”. Leest u het even fijntjes na op de site van United Fishfans, die met dit breaking news kwam. Ik zou alleen even wachten met lezen tot a.s. donderdag. En dan daarna op de kalender kijken…

429 | Vergeten

30 maart 2004 | roel | spinvis

Spinvis is weer eens gelauwerd. Maar waarom in hemelsnaam voor zijn ‘Voor ik vergeet’ in de Lenette van Dongen-uitvoering ? Ik ken ‘m niet hoor, die versie, ze zal het best aardig gedaan hebben. Maar zo kan ik iedereen wel huldigen. Gaan we dan Idol Alice een prijs geven omdat zij een liedje van Tavares weliswaar de vernieling in zingt maar omdat dat nummer toch in essentie een heel prettig nummer is ? Dan wil ik ook een prijs, omdat ik Marillions Forgotten Sons op kekke wijze integraal kan brengen in de badkamer.

Ik kan me overigens niet voorstellen dat er iemand is, muvroi Van Dongen incluis, die indringender kan zingen over het voorbij trekkende leven dan Erik de Jong zelf. Voor wie het vergat: ‘Voor ik vergeet’ was mijn plaat van 2002. En een goede nummer 2 in 2003.

Oh en als we dan prijzen gaan uitreiken aan mensen die andersmans liedje zo kek zingen, mogen we dat dan ook omkeren ? Ik praat dan over boetes of gevangenisstraffen of zo ? Dan nomineer ik Liesbeth List voor de pathetische wijze waarop zij Frank Boeyens ‘De Verzoening’ wist te verkrachten tijdens een of andere lifetime-achievementshow vorige week op Ned1. Dat een-halve-maat-voor-de-muziek-uitzingen danwel een-halve-maat-achter-de-muziek-aanzingen kennen we nu wel. Aan één Hazes hebben we wel genoeg.

428 | In-out

30 maart 2004 | roel | ik

De tragiek van de gezondheidsbewuste doch niet van klok-en-klepel wetende renner. Vanmorgen, terugfietsend van de tandarts (volgende week terug om een vulling vernieuwen, damn) passeerde ik hem. Ik zag er iets raars aan. Dat het niet verstandig was om in een t-shirt én bloot-gebeend in 3 graden boven nul te gaan rennen (joggen is beter), dat zag een kind nog wel. De goede man had gisteren een vluchtige blik op Marion de Hond geworpen, hoorde een ‘in het zuidoosten plaatselijk misschien wel 20 graden’ voorbij komen en besloot zijn ooit zo stoer geroepen joggingplan te gaan uitvoeren.

Dat de Honds voorspelling de middagtemperatuur betrof en dat het doorgaans nog lullig koud is in de ochtenduren (’t was immers juist negen uur geworden) had monheer waarschijnlijk over het overigens aardig bezwete hoofd gezien. Dat ie het koud had zag ik aan de ietwat radioactief aandoende blauwe kleur van zijn kuiten. Dat ie het concept van ‘buiten rennen’ nog niet helemaal door had zag ik aan zijn schoenen. Indoor. Dat rent voor geen meter op straat, wat zijn belabberde tempo overigens wel verklaarde. Ik wilde ’t hem nog gaan zeggen. Maar ik besloot zijn nobel streven om de lente gezond te beginnen niet bij de eerste de beste poging in de kiem te smoren. Zo ben ik dan ook weer niet. Volgende week moet ik weer om half negen bij de tandarts zijn. Kijken of ik ‘m weer inhaal. Dan doe ik heel solidair mijn volleyschoenen aan.

427 | Vulkaan

25 maart 2004 | roel | cabaret

“Geert, je hebt van je huis een vulkaan gemaakt”. Deze frase uitgesproken door een brandweercommandant zegt u waarschijnlijk niks, of u moet toevalligerwijs de voorstelling ‘Scenes voor de mensen’ van Theaterhervormingsgroep Droog Brood hebben gezien. Dit 2e avondvullende programma van Bas Hoeflaak en Peter van de Witte balanceert op het dunne koord tussen absurditeit en ontroering. Daarbij overigens ‘oldskool’ banaliteiten niet schuwend: met name de scenes waarin zwaaiend scrotum op nogal prominente wijze werd uitgebeeld en het stukje waarin een zwangere prinses Maxima in lichtelijk opgewonden staat haar prinsgemaal aanschouwde deden menig bezoeker een besmuikte ‘ooooh’-kreet slaken.

Het centrale thema van de voorstelling is de hulpeloosheid van de mens en dat wordt in overigens nergens te lange scenes op kostelijke wijze uitgebeeld. Gestoken in prachtig paarse pakken rijgen de heren de ene na de andere grap aaneen, zonder langdradig te worden. Hoogtepunten waren de Balletje-Balletje-dienst, waarbij een nogal tragisch figuur al colporterend zijn spelletjesdienst aanbiedt. Ook de conversatie tussen Henk Spaan (niet dé Henk Spaan) en Kees van Kooten (niet dé Kees van Kooten) was hilarisch. Wat Kees Driehuis, Paul Witteman en Wibi Soerijadi daarmee van doen hebben moet u zelf maar gaan bezien. Een aanrader.

Droog Brood – Scenes voor de mensen – gezien 25 maart Koningstheater Den Bosch

426 | Parq

25 maart 2004 | roel | marillion en fish

Volgend jaar bestaat mijn bandje Marillion 25 jaar (hoera) en d’r zijn wederom snode plannen voor een Marillion Convention onder de naam Marillion Weekend 2005. De vorige 2 edities vielen voor ondergetekende in het water door eerst geboorte van Dochter en vervolgens de geboorte van Zoon. Ik kan u melden dat er voor een derde editie geen belemmeringen op dat vlak zullen zijn.

Nu weet ik uit intieme bron van de band dat men op zoek is naar locaties in (liefst) Nederland om een en ander te kunnen realiseren. Eisen: 1) voldoende bungalows/huisjes voor een 2000-tal fans, een zaal met podium waar een 2000-tal fans uit de bol kan gaan tijdens een aantal evenementen met voornoemde band gedurende een 3 of 4-tal dagen, en 3) natuurlijk voldoende gelegenheid tot het versterken van de inwendige mens voor een 2000-tal fans. Weet u wat ik bedoel en weet u bovenal een locatie waar dat zou kunnen gebeuren ? Mooi. Ik lees het wel in de reacties.

(c) 2008 StationTenderness