ouwe meuk in februari, 2004

408 | Adieu Tivoli

28 februari 2004 | roel | marillion en fish

Weemoed overviel ons na de laatste noten van Scattering Crows, gisteren in Tivoli Utrecht. Naar alle waarschijnlijkheid was dit het 8e en tevens allerlaatste Fishconcert in deze poptempel. Geluidsoverlast en logistieke problemen nopen tot een vertrek van de Oude Gracht naar Vredenburg. Bijzonder spijtig. Tivoli was bijvoorbeeld de plek waar ik voor het eerst Marillion zag. Zonder zanger, dat wel. Fish was net vertrokken maar de band was zo sportief om de Nederlandse fanclub toch te verblijden met een bezoek tijdens de fanclubdag. Met 1000 uitzinnige Freaks op ‘vocals’ werd het een legendarische avond. In Tivoli heb ik niet alleen veel gezien, maar ook veel uitgegeven. De vele fanclubdagen van zowel Marillion als Fish vonden er traditiegetrouw plaats en karrenvrachten met geld heb ik er uitgegeven aan merchandise, bootlegvideo’s en andere memorabilia.

De laatste 25 euri voor het ticket van gisteren waren bijzonder goed besteed. Het Tivoli-publiek was als vanouds razend enthousiast. Het dak ging eraf tijdens het 2e deel van concert en met name Market Square Heroes deed het bijzonder prettig. Mede daardoor werd een extra toegift afgedwongen, die in de vorm van ‘Scattering Crows’ een bijzonder fraaie afsluiting van deze gedenkwaardige avond vormde. Geluidstechnisch was het ‘des Tivolis’: matig dus. Maar dat boeit niet. Dat Ushers gitaar en Fish’ zang af en toe ondergesneeuwd werden door de bassen van keyboards was niet erg. Dat Frank Usher de gisteren zo bejubelde Cliché-versie om zeep hielp door de eerste noten verkeerd in te zetten en bij de solo nog eens aardig mis te kleunen, dat was niet erg. Het was Fish. Het was Tivoli. Het was goed. Dag Tivoli.

Setlist:

Intro “The Field”
The Rookie
Moving Targets
Jungle Ride
The Perception of Johnny Punter
Numbers
Zoo Class
Old Crow
Cliché
Innocent Party
Vigil in a wilderness of mirrors
Raingods Dancing
Wake-up call

So Fellini
Lucky
Internal Exile
Market square heroes
The Company

Scattering crows

407 | I love hobbits

27 februari 2004 | roel | marillion en fish

Hell yeah ! Zo begon in december mijn recensie van Fish’ nieuwe plaat Field of Crows en zo begint nu ook mijn recensie van het 1e van 4 nederlandse concerten in 2004, in 013 Tilburg. Dat zijn misschien wel allerbeste soloplaat een goede basis vormt voor een kwalitatief gelijkwaardig optreden werd al gedurende de eerste nummers duidelijk.

The Rookie hakt er aardig in en al bij Moving Targets blijkt dat het groepje muzikanten dat Fish ditmaal om zich heen heeft verzameld bijzonder prettig op elkaar ingespeeld is. Bruce Watson, Tony Turrell, de drummer waarvan ik de naam even kwijt ben was (Windsor McGilvray) en Steve Vantsis deden hun ding op een bijzonder strakke wijze. Dat het spel van de drummert door metgezellen Jan en Alain met argusogen werd aanschouwd nam ik voor lief. ‘t Is tenslotte geen Mark Brzezicki.

De extra krent in de pap kwam ditmaal in de vorm van ‘Oasis’, zoals Danny Gillan door ons snel werd gedoopt. Met een behoorlijk jonge britpopkop haalde hij de gemiddelde leeftijd danig omlaag, wat door Fish nog eens fijntjes werd gememoreerd. Hij deed overigens tamboerijn, backing vocals en een ’stukje’ acoustische gitaar (die wij overigens in de zaalmix niet hebben kunnen ontwaren). Een prima aanvulling op de vocalen van Fish, die over het geheel genomen niet tegenvielen. Oasis mag blijven !

013 was prettig gevuld maar zoals altijd daalt op een of andere rare manier de spreekwoordelijke Tilburgse lamlendigheid neer op het publiek. Het eerste uur werd er voornamelijk muisstil geluisterd naar het (vele) nieuwe werk van Fish. Pas met Innocent Party (een van de highlights) kwam er wat beweging in. Dat het dak er alsnog bijna af ging bij de medley in de toegift (Market Square Heroes heeft na 22 jaar nog altijd niets aan kracht ingeboet) was natuurlijk wel weer bijzonder aangenaam.

Het absolute hoogtepunt was natuurlijk ‘mijn liedje’. Of eigenlijk ‘ons liedje’. Gedraaid tijdens onze huwelijksinzegening (kan iemand daar een iets interessanter woord voor bedenken ?) in het stadhuis in 2000 (en gequote op ons trouwkaartje) heeft het nummer ‘Cliché’ een hele speciale betekenis voor me gekregen. Het kippenvel stond me dan ook huizenhoog toen de eerste noten van het nummer uit Ushers gitaar kwamen. En dat er naast Steve Rothery nog een gitaargod bestaat werd me vanavond ineens duidelijk. Zijn naam is Frank Usher. Tot nu toe had Rothers de nummers 1, 2 en 3 in handen op mijn lijstje van beste gitaarsoli aller tijden. Frank Usher wrong zich daar vanavond tussen met een magistrale vertolking van de solo in Cliché.

Kortom: het was een vertrouwde en toch ook vernieuwende avond met de gebruikelijke running gags als ‘Eindhoven’ en ‘Farbridgen’ en zijn neef (alhoewel Farbridgen er zelf niet bij was dit keer). Fish deed er nog een kostelijk schepje bovenop met een niet onverdienstelijke vertolking van Smeagol, het manneke uit de Lord of the Rings-trilogie. Gecombineerd met zijn altijd geengageerde aankondigingen en hilarische intermezzo’s (intermezzi?) was het er weer eentje om in te lijsten, mijn Fishconcert nummertje 29. We maken ons op voor nummertje 30. Dat duurt niet lang: morgenavond 27 februari in Tivoli Utrecht.

Setlist:

Intro “The Field”
The Rookie
Moving Targets
Jungle Ride
The Perception of Johnny Punter
Numbers
Zoo Class
Old Crow
Cliché
Innocent Party
Vigil in a wilderness of mirrors
Raingods Dancing
Wake-up call

So Fellini
Lucky
Internal Exile
Market Square Heroes
The Company

Oh ja: de security van 013 doet niet bijster moeilijk, met als gevolg dat Jan en ik onze respectievelijke Kleine Sjaak en Grotere Sjaak mee naar binnen konden krijgen. Het fotomateriaal dat daarmee is geschoten zal hopelijk een dezer uren hier ergens verschijnen !

406 | Don’t talk

26 februari 2004 | roel | marillion en fish

You were flying too high
not a care in the world
you thought that you’d never come down
You forgot all the rules
lost sight of the ground
Didn’t think that you ever could fall

A fool on the wing flew too close to the sun
you burned out and dropped out the sky
And everyone stared but did anyone care
no-one remembers your name…

Fish > Innocent Party – vanavond live in 013 Tilburg

405 | En dat is dus 6

25 februari 2004 | roel | marillion en fish

Het hing al langer in de lucht maar vanavond trok eindelijk de mist op rondom het aangekondigde 4e optreden in Nederland: op 26 mei staat Marillion NOGMAALS in 013 te Tilburg. 2x in binnen 4 weken, da’s best uniek. Pakken we het telraam erbij komen we voor 2004 op een persoonlijke totaal van 6 concerten Marillion (waarvan 2 in Londen, dus). Zo wordt het jaar 2003, waarin de heren niet tourden, ruimschoots gecompenseerd, dacht ik zo. Voorverkoop begint op 13 maart

404 | Weg bocht

25 februari 2004 | roel | ik

Amper 2 weken verder en de omkat wordt alweer omgekat. D’r vinden weer enkele subtiele aanpassingen aan de layout plaats, dus mocht u verrast worden door iets dat niet werkt zoals het zou moeten dan weet u nu exact hoe dat komt. Weg met de ronde hoeken. Strak moet het zijn. Kort door de bocht, da’s immers het motto hier. En daar passen geen ronde hoekjes in.

(c) 2008 StationTenderness