ouwe meuk in augustus, 2003

320 | Beton

29 augustus 2003 | roel | ik

Een volle midweek aan bed gekluisterd resulteert in een betrekkelijk laag aantal updates van dit werkje: nul, om precies te zijn. Er valt ook weinig over te melden. Denkt u aan trefwoorden als ‘kop’,’beton’,’scheel’,’donker’, dan weet u genoeg. Dat het echter altijd nog erger kan bewijst briljantje, die vanwege identieke symptomen zelfs Lowlands moet laten schieten. Zou het de lucht op kantoor zijn ?

319 | A shot away

20 augustus 2003 | roel | muziek

Een dag na de Stones draai je natuurlijk de Stones. En als je dan een mp3-tje aantreft van Gimme Shelter van vorige week in de Kuip, dan ligt dat nummer wel erg voor de hand. Zó voor de hand, dat wanneer je je logfile van winamp er eens op na slaat ontdekt dat ie vandaag al voor de 21e keer langskomt… Da’s 6m22s per keer, da’s 8022 seconden, da’s 133,7 minuten, da’s 2 uur en 14 minuten non-stop Gimme Shelter. De ultieme Bond van Doorstarters. Nou vooruit, nog maar een keer !

Ooh, see the fire is sweepin’
Our very street today
Burns like a red coal carpet
Mad bull lost its way

War, children, it’s just a shot away
It’s just a shot away
War, children, it’s just a shot away
It’s just a shot away

318 | Allerlaatst ?

20 augustus 2003 | roel | muziek

Zojuist is bekend geworden dat het concert van vanavond is afgelast wegens stemproblemen van Mick. Dus geen tv-uitzending, geen dvd-opnamen en 50000 mensen die balen. Ik niet. Ik was er gisteren ! Met een beetje pech zou dat dus wel eens écht het allerlaatste optreden kunnen zijn geweest…

op 22 september vervangend optreden

317 | Rockin’

20 augustus 2003 | roel | muziek

Volledig op de automatische piloot maar daarom niet minder spectaculair. Da’s de korte samenvatting van m’n avondje Rolling Stones in de ArenA. De 40 Licks tour zou sober zijn. Nou, dat viel reuze mee kan ik u melden. Nu was dit mijn 1e Stonesconcert, dus mijn referentiekader is spektakeltechnisch gezien extreem leeg. Ik ben normaliter namelijk niet zo behept met de megaconcerten dus ik roep al gauw oh-en-ah. Het gemiddelde concert dat ik bezoek vind ik al spectaculair als het blauwe licht uitgaat en het rode aan en de zanger een ander jasje aantrekt. En bij een produktie waar ze 80 vrachtwagens, de stroom van 2 woonwijken (ik vraag me af welke wijken ze op zwart hebben gezet gedurende het optreden) en 300 man personeel voor nodig hebben kun je op je klompen aanvoelen dat het niet bij een stel spotjes blijft.

Het immense podium was voorzien van kek bewegende videoschermen, het vuurwerk tijdens Paint it black was bijzonder spectaculair en de lichtshow was perfect. Midden in de ArenA was de zogenaamde b-stage; een klein podium waar een 3-tal liedjes werd vertolkt. Met verve overigens, want de heren rocken nog immer. Jammer alleen dat de ze zelf weinig benul schenen te hebben van waar ze nu precies waren. Echt geïnteresseerd in de omgeving waren ze niet. Jagger riep af en toe wat in het Nederlands en had het over ‘Amsterdam’ en ‘Amazing’, maar ik kon me niet aan de indruk onttrekken dat het ze allemaal niet zoveel kon schelen. De loftuitingen klonken ook bijzonder ingestudeerd. Ik heb alleen Keith Richards en Ronnie Wood zien lachen. En de achtergrondzangeres met de gouden strot, die lachtte ook nogal veel.

Mick liep als een ware Hans Klok mouwenschuddend over de catwalk; ik verwachtte elke moment een konijntje of een schier oneindige reeks aan elkaar geknoopte zakdoeken. De gitaar van Richards lijkt nog lager te hangen dan vroeger en Charlie Watts drumt nog steeds alsof ie z’n eerste les nog moet krijgen (zo ziet het er tenminste uit). Het gezelschap werd gecompleteerd door een vette blazersectie, een handjevol achtergrondzangeurs en -essen en een toetseneur. Muzikaal was het optimaal, ook het geluid was verbazingwekkend goed. Hoewel we ‘possible restricted view seats’ hadden (vak 407, 2e ring, zijkant podium) was het allemaal goed te bezien. Af en toe verzandden de gitaarsoli in wat onsamenhangend gepluk aan de snaren, maar gelukkig was er dan altijd nog de gegroefde kop van Richards om je daarvan af te leiden. Jammer alleen dat hij het nodig vond om ook 2 nummertjes te vertolken, want toen werd het pijnlijk duidelijk dat ze niet voor niks een andere leadzanger hebben. Vals ? Mwa, tikkeltje… Mijn hoogtepunten waren Gimme Shelter, Jumping Jack Flash en Starfucker. De ArenA wilde overigens ook niet echt exploderen qua sfeer. Maar dat zal vermoedelijk de hoge gemiddelde leeftijd van het publiek zijn. Al met al was het een prachtige avond en ik kan in ieder geval later tegen de kids zeggen dat ik de Stones nog heb gezien. Maar ik denk dat ik over 15 jaar met m’n dochter & zoon weer in vak 407 zit, kijkend naar een stel bijzonder ouwe rockers. Want kapot te krijgen, dat zijn de Stones voorlopig nog niet !

Brown sugar
You got me rocking
Don’t stop
Rocks off
Wild Horses
You cant always get what you want
Paint it Black
Saint of me
Miss you
Slipping away (KR)
Before they make me run (KR)
Sympathy for the Devil
Starfucker (centerstage)
I just wanna make love to you (centerstage)
Street fighting man (centerstage)
Gimme shelter
Honky Tonk Women
Start me up
Jumpin’ Jack Flash
Satisfaction (encore)

316 | D-minor

19 augustus 2003 | roel | muziek

’t Is wel bingo met Excelsior deze maanden. Eerst leverden The Herb Spectacles dé zomerplaat van 2003 af en vervolgens werd dat succes nog eens zééér dik overschaduwd door de debuutplaat van Sergeant Petter uit Noorwegen, simpelweg geniaal getiteld “It’s a record”. “It’s a f*cking amazing brilliant record” had beter op zijn plaats geweest, want de schijf leunt tegen het geniale aan. Kruist u in gedachten de vocalen van Beck met de pedalsteel van 16 Horsepower, het ludieke van Hallo Venray met de americana van The Jayhwaks. Top het geheel hier en daar af met een vleugje Ryan Adams en Johnny Cash, dan heeft u ongeveer de blauwdruk voor dit juweeltje. Het is wat met die thuisknutselaars. Vorig jaar Spinvis, dit jaar de Serge. Hulde aan Excelsior voor het wederom hebben van een fijne neus…

(c) 2008 StationTenderness