ouwe meuk in mei, 2003

287 | Zoals het hoort

31 mei 2003 | roel | cabaret

Klimatologisch gezien absoluut de zwaarste voorstelling die ik in het Koningstheater tot nu toe heb gezien. En dat zijn er nogal wat. Voor het eerst echter naar Kommil Foo. Vakanties en zwangerschappen zorgden ervoor dat het reguliere theater-metgezelschap uit elkaar was gevallen, maar Jan bleek als Kommil-connaisseur maar al te graag de ontstane leegte te vullen. Hij had me al gewaarschuwd. In positieve zin. En daarmee niks teveel gezegd. De Belgische broers vormen een fantastisch duo dat van hak op tak springend laveert tussen een nucleaire onderzeeboot en de God van kus-mijn-kloten. En het was niet eens allemaal zo absurd als het leek. De temperatuur nam gaandeweg de voorstelling Saharische vormen aan maar dat maakte het alleen maar leuker. Knappende gitaarsnaren, een drijfnatte vioolstok en -snarenbord (ik weet niet hoe dat heet) noopten af en toe tot een spontane arrangementwijziging. Een en ander mocht niet verhinderen dat er een extra toegiftje werd gespeeld, opgedragen aan KT-directeur Frank Verhallen. ‘As ge ooit’, een nummer van Gerard van Maasakkers was een prachtig slot van een drijfnatte maar prachtige avond.

286 | 80 days

25 mei 2003 | roel | marillion en fish

Airline-soaps zijn prachtig. Die over Schiphol bijvoorbeeld, of die andere waarvan ik de naam niet meer weet maar waarin die nichterige Jeremy altijd opdraaft (die van Russische origine). Maar de mooiste is die over Easyjet. Want daar kwam vanavond Marillion even in voor. Had op de website wel eens gelezen dat de heren rondom de kerstoptredens in Rotterdam eind 2001 waren onderschept door de filmploeg van onderhavige documentaire, maar ik had de aflevering nog nooit ergens gezien. Tot vanavond.

Geheel onverwacht zag ik aan de incheckbalie van (ik geloof) Liverpool Airport de kale kop van Kelly in beeld schuiven. Op de vraag ‘ken ik jullie niet ergens van?’ (gesteld door zo’n domme grondstewardess die in Easyjet’s geval nog dommer zijn dan dom) pakten Steve en Pete hun gitaartjes uit de koffers en zong H. even gezellig ’80 days’ mee. Amusant.

285 | Revelatie

21 mei 2003 | roel | ik

Ik ben niet zo’n gewone-chips eter. Eigenlijk beperkt m’n keuze zich op dat gebied tot Dorito’s en Buggles. De normale chipsen waren lange tijd niet aan mij besteed en riepen herinneringen op aan middelbare schoolfeestjes, het openluchtzwembad en de woensdagmiddag-tv met ranja. Tot gisteren. In de supermarkt viel mijn blik ineens op de nieuwe verpakkingen van Croky. Van dik hout placht men planken te zagen, maar wat doet men dan met dikke aardappels ? Yep. Daarvan zaagt men bij Croky dikke plakken. ‘Thick tasty slices’. Je proeft gewoon nog aardappel. Picalilly was 1 van de nieuwe smaken. Een fantastisch chipje dat u beslist moet proeven.

284 | Zwijmel

18 mei 2003 | roel | ik

Ik heb pas 3 x het genoeg mogen smaken een Skoda Superb te spotten, het vlaggeschip van de Tsjechische fabriek die al een paar jaartjes stevig aan de weg timmert. 2 stonden er in het centrum van Amsterdam, geparkeerd langs de Prinsengracht en rijdend in de buurt van de Stopera. De 3e was een Duitser en reed in de buurt van Den Helder, vlak voor me. Ik moest moeite doen om z’n achterlichten zo lang mogelijk te kunnen zien.

Ik rij al ruim een jaar in een Fabia Combi en dat is een perfecte auto. M’n volgende heb ik dus ook al uitgekozen: de Skoda Superb Elegance V6 2.8 142kW Tiptronic welteverstaan. Kost bijna 44.000 eurootjes, maar dan mag je wel gezien worden. Nu alleen de financiering nog…

283 | Pappen en nathouden

16 mei 2003 | roel | ik

Lang leve het kliklaminaat. Bijvoorbeeld wanneer je ontdekt dat het kraantje waarmee je de leiding naar de buitenkraan kan afsluiten en dat gevonden kan worden in de muur ACHTER de keuken ONDER de gootsteen blijkt te lekken. Een kraantje dat valt in de categorie ‘och als dat ooit eens gaat lekken dan hebben we de poppen aan het dansen’. U voelt ‘m al. Mijn eega riep vorige week voorzichtig ‘wat staat die 1e plank ineens bol !’. Ik deed het eerst nog af met ‘ach, dat komt door de gewichtsdruk van de vaatwasser’. Een technische opmerking doet soms wonderen, en aangezien ik vroeger af en toe het populair-wetenschappelijk tijdschrift ‘Kijk’ las, had ik in de loop der tijd wel wat geloofwaardigheid opgebouwd, dacht ik.

Toch zat ik niet echt rustig. Dat kraantje was toch dichtgedraaid gedurende de winter ? Ja, met de nadruk op was. Na de laatste voortuinsessie, waarin al het lavendel op kekke wijze werd vervangen door buxus (buxi ? buxa ?), is er hevig gesproeid om een en ander ‘aan te laten slaan’ , zoals dat tuingewijs zo mooi wordt gezegd. En aangezien wij niet behept zijn met buitenkranen aan de voorzijde van het huis, ging dat met een tuinslang die dwars door de woonkamer ging en aangesloten werd op de kraan aan de achterzijde. Tot zover ging alles goed. Jammer alleen dat ik daarna de status van het druppelgebeuren niet meer heb gecheckt. Tot 5 weken later, na de subtiele vormverandering van de 1e rij laminaatplanken.

Voorzichtig trok ik de grote plint los die de ruimte onder de keukenkastjes afschermt. De muffe lucht deed me al het ergste vermoeden: nat. Geen plassen water of een vloedgolf die half Den Bosch verzwolg, maar gewoon vochtig. Diep zuchten, een paar keer flink vloeken en dat maar beginnen. Rij voor rij het laminaat loshalen om te kijken tot waar het vocht zich door het beton heeft gewurmd. Dat bleek uiteindelijk rij 8 te zijn. Met de vette pech dat ook het laminaat in de berging los moest, anders kon ik niet meer verder de kamer in. Ergo: de keukenvloer ligt bloot te drogen en mijn dochter van 1 snapt niet dat ze daar niet op mag kruipen. Gelukkig zijn we een midweekje weggeweest en is het nu een stuk droger.

Ik schat dat het nog een weekje duurt voordat ik kan proberen om TEGEN DE RICHTING IN (de laminaat-deskundigen hoor ik nu besmuikt lachen en me succes toewensen) het klikspul weer te leggen zoals het lag. Maar 1 ding is bewezen: lang leve het kliklaminaat. Het kost een paar centen, maar dat geld hebben we nu terugverdiend door middel van het niet hoeven kopen van een compleet nieuwe vloer voor de benedenverdieping…

(c) 2008 StationTenderness