ouwe meuk in mei, 2002

134 | Pink

21 mei 2002 | roel | muziek

13 x was ik erbij. Van Gé Reinders & Vrunj in 1986 (de eerste) tot en met Faithless in 1999 (de laatste). De oplettende teller merkt dat er 2 ontbreken. In 1988 en 1990 heb ik vanwege studie (geloof ik) verstek moeten laten gaan. Veel moois gezien. The Cult in 1986 (16 jaar oud, met Ernst). Jayhawks 1993. REM 1989 (laatste keer dat die in NL waren, by the way!). The Verve 1998. Pearl Jam 1992. Fatal Flowers 1987. The Cult 1992. Fun Lovin’ Criminals 1995. The Waterboys 1986. Beth Orton 1997. Counting Crows 1997. Pixies 1989. Tragically Hip 1991. Skik 1997. Kecks 1991. The Orb in 1994. Dandy Warhols 1998. The Cure 1986. Imposant lijstje…

In den beginne alleen de maandag, vanaf 1994 op de camping. De ultieme kampeerexperience. Met een overigens steeds verder inkrimpend gezelschap. Verhuizingen naar Berlijn, kindertjes die geboren werden; enkele redenen van afhaken. Het begon met een groep van 13, 14 man. 1999 was de laatste, met Ernst en Yvette. En met Faithless. De 2 edities erna waren programmatisch niet echt interessant. Dit jaar kriebelde het echter weer. Pinkpop daar gaat dit over. Nu is het 2002 en heb ik een dochtertje van 7 weken oud. En Ernst en Yvette een dochtertje van anderhalve week oud. Pinkpop zat er dus even niet in. Dus vandaag noodgedwongen een en ander meegepikt via ned3, maar gisterenavond de ultieme revival beleefd via 3voor12, de prachtige audio/videosite van de VPRO waar het hele festival live wordt uitgezonden. Met Faithless in de hoofdrol. Wie anders. Waanzinnig. I can’t get no sleep…

nu klinkt: Faithless / God is a DJ

133 | Geen woorden voor

10 mei 2002 | roel | sport

Feyenoord is UEFA-cupwinnaar. Eindelijk. 33 jaar oud en al m’n hele leven lang fan. Maar uitgezonderd enkele landskampioenschappen had ik m’n cluppie nog nooit een fatsoenlijke titel zien behalen. Dit was de 1e keer dat ik (althans bewust) Feyenoord een Europese finale zag spelen. En dat beviel me wel. En Patrick Paauwe ook, zo te zien !

“…later bleek dat Paauwe halfnaakt buiten liep, omdat hij niet kon plassen voor de dopingcontrole. ,,Hij hoopte dat hij het koud zou krijgen en moest wat bewegen, zodat hij kon plassen”, vertelde Paul Bosvelt naderhand…”

nu klinkt: Marillion > This Strange Engine (live)

gepost door schrijvers

132 | Met stomheid geslagen

7 mei 2002 | roel | ik

Met collega’s onder elkaar citeerden we al een paar weken lang de meest gevleugelde uitspraak van Pim. ‘Daar heb ik geen zin an’ werd te pas en te onpas geroepen, zelfs gisterenmiddag nog. Maar nu roep ik het niet meer. Pim is dood. Hoewel zijn ideologie niet de mijne was, integendeel zelfs, had ik veel bewondering voor de wijze waarop hij de knuppel in het stoffige politieke hoenderhok smeet en er driftig meer rondsloeg. Het heeft echter allemaal te kort geduurd om een aardverschuiving te veroorzaken. Hoewel… nu de verkiezingen toch doorgaan zou het best wel eens kunnen dat we volgende week een minister-president krijgen waarvan we de naam nog nooit eerder hebben gehoord…

Bizar (met dank aan Tonie): Pim werd op 6 mei vermoord. Om 6 over 6. Met 6 schoten. ‘666 – The number of the beast’

Zaterdagavond 21:00. Na een imposante dodenherdenking in de McDonalds van Weert (of all places) een spetterend concert ondergaan van Marillion. ’t Was de 23e keer. En toch zeker in de favoriete top 3, samen met Vredenburg 16-10-1989 en Vredenburg 15-10-2001. De locatie was er een met een hoog bingo-gehalte. De Hanenhof in Geleen, zo’n zaal waar de prijsuitreiking van de carnavalsoptocht plaatsvindt. Of de jaarlijkse revue. Of linedance-lessen. U kent dat wel, zo’n beetje kneuterige zaal, met een fout jaren 70-interieurtje. Bij entree verwachtten we nog een moeilijke avond voor de mannen, maar dat bleek fout. Wat een spetterend optreden zeg. Klap op de vuurpijl was natuurlijk King of Sunset Town. samen met Uninvited Guest en Cover my eyes een hele onverwachte keuze. De zaal ging compleet uit het pannetje en de heren zelf ook. Het werd een avond die uitgroeide tot een magische, een avond om nooit te vergeten. ‘We won’t forget this’.

nu klinkt: Marillion > Holidays in Eden (2cd remaster)

130 | Steef Cuijpers

2 mei 2002 | roel | cabaret

Het zijn toch altijd weer de Brabanders die op cabaretgebied de blits maken. Neem nu Steef Cuijpers, gisteravond 1 van de 4 standups van de Comedytrain-voorstelling in het Koningstheater. Prachtige humor; direct, snel en vooral gewoon leuk. Gaat ‘m zien !

(c) 2008 StationTenderness